Dat evolutie niet altijd gelijk staat aan vooruitgang, blijkt wel uit het speerwerpen. Onze voorvaderen wierpen om er iets of iemand mee te raken. Tegenwoordig trekt de speer een mooie boog door de lucht en nog voordat de daling wordt ingezet hollen mannen op leeftijd met een meetapparaat naar de plek waar hij doelloos in de bodem steekt. Het wereldrecord misgooien staat op 98.48 meter en is sinds 1996 stevig in handen van Jan Železný, een Tsjech.

De keren dat er wel wat wordt geraakt, spreken we van een noodlottig ongeval. Bij een speerwerpwedstrijd op het Ramapo College – een Amerikaanse universiteit in Mahwah, New Jersey, een stukje boven New York, 87 procent van de afgestudeerden vindt een baan – is dit Paasweekeinde nog een official gewond geraakt. Hij kreeg de speer in zijn linkeronderbeen. Zijn achilleshiel.

Hoe tragisch ook, ik hou van deze symboliek.

Meer lezen

Jeremy Clarkson werd gisteren geveld door een klap die hij een paar weken geleden zelf zou hebben uitgedeeld, Willem Holleeder werd onderuit gehaald door zijn zussen en ik struikelde verbaal over een oud vrouwtje. Ik wil maar zeggen: het gevaar komt altijd uit onverwachte hoek.

Meer lezen

De in groepsreizen gespecialiseerde collega had het al voorspeld. De eerste dagen is alles rozengeur en maneschijn, daarna is er altijd wel iemand die de deksel van de emmer met stront schopt. Nou ja, hij zei het niet met zoveel woorden, maar hier kwam het in grote trekken wel op neer. En warempel, halverwege de week is het ‘half uur-incident’ een feit.

Meer lezen

Zelf houd ik er niet van, als er kwaad wordt gesproken over iets wat mij dierbaar is. Maar de slavink heeft het er wel een beetje naar gemaakt. Onderzoek van de Consumentenbond wees recentelijk uit wat de rest van mijn gezin al jarenlang beweert: er is veel mis met dit oer-Hollandse stukje vlees uit de supermarkt.

Meer lezen

Ik vertrek. Het burgermannetje in mij kan er bijna niet naar kijken. Het huivert bij elk gezin dat uit onvrede met het hier en nu de koffers vol onwetendheid, tassen met gebrekkige taalkennis en dozen met linkerhanden in een gammel busje laadt. Op de achterbank twee radeloze kinderen en een bedrijfsplan dat zich laat samenvatten met: ‘Het zal allemaal wel goedkomen.’

Meer lezen

Nog een reden waarom ik niet van carnaval houd. Het is levensgevaarlijk. De afgelopen dagen eiste het feest wereldwijd meer slachtoffers dan IS in een gemiddelde werkweek.

Meer lezen

1 april valt vroeg dit jaar. Australië doet mee aan het Eurovisie Songfestival. Dat gaat weer een hoop verwarring opleveren bij de (nog niet verplichte) Topografietoets. De reden voor deelname van de Aussies – niet zijnde de inwoners van Austria – is ook een opmerkelijke: het songfestival bestaat zestig jaar. En Australiërs vinden het leuk, het songfestival. Meer is er niet voor nodig.

Meer lezen

Het beste moment om een boom te planten, was twintig jaar geleden. Als ik geen zin heb om te koken, maar ook als ik verlegen zit om een spreekwoord, val ik graag terug op de Chinees. Mijn rentenierende vriend en ik staan onder de parasoldennen die hij in 1995 als iele struikjes heeft neergezet naast zijn huis in de vallei van Jalón. Indrukwekkende bomen zijn het inmiddels, waar we een flinke ladder tegenaan moeten zetten om de kat te bevrijden die door een loslopende podenco naar de bovenste takken is gejaagd.

Meer lezen

Dick schuift met zijn dienblad aan bij de kassa van de broodjeszaak, waar elke drie maanden een nieuw meisje van een horecaopleiding stage loopt. Zij slaat aan op het touchscreen: een kop kippensoep, een boterham met een kroket en een bekertje Vifit. ,,Dat is 5,10 euro, alstublieft”, zegt ze tegen Dick. Hij betaalt met een tientje. Ook dat slaat ze aan op de kassa, die vervolgens aangeeft dat ze 4,90 euro moet teruggeven. Als ze haar hand in het bakje met muntjes steekt, zegt Dick (die de bui – een zware portemonnee – al ziet hangen): ,,Zal ik er een dubbeltje bij doen?” Vraag 12 van 40: Hoeveel moet het kassameisje aan Dick teruggeven?

Meer lezen