Er is natuurlijk niks mis met alpha- en bètavakken, maar ‘slecht-nieuwsgesprekken’ zouden toch ook niet misstaan op het lesrooster van de middelbare school. Toch probeert onze zoon (13) er altijd weer het beste van te maken. Hoge cijfers gooit hij ons meteen voor de voeten, slechte resultaten hebben een zekere aanloop nodig. ‘Eén van de beteren, was ik nog’, schetst hij doorgaans het bredere kader waarin een onvoldoende moet worden geplaatst. Maar aangezien zijn repertoire van inleidingen niet al te breed is, valt hij in de regel meteen met donderend geraas door de mand.
Categorie: Column (Pagina 23 van 25)
Normaal houdt de opdringerige meute zich alleen op voor Albert Heijn-filialen. Maar net als de exoten van de dierentuin in Tbilisi na een overstroming, hebben de predators zich ook hier over de woonwijken verspreid. Schaarste wakkert de oerinstincten van de jager-verzamelaars aan. ‘Heeft u ook dierenplaatjes?’
Nog even en ze komen verplicht op elke stoel: opschriften met teksten als ‘Langdurig zitten is dodelijk’. Wie gemiddeld acht of negen uur per dag zit, heeft een 15 procent hogere kans om vroegtijdig te sterven. Bij elf uur of meer is dat zelfs 40 procent. Ja, ook als je elke avond een uur gaat sporten.
Van een documentaire over het succes van de tabaksindustrie is me de volgende scène bijgebleven: twee Chinezen die er naar hartelust op los paffen, wordt gevraagd of ze niet weten dat je van deze onhebbelijke gewoonte allerlei dodelijke ziektes oploopt. ‘Welnee’, zegt een van de tevreden rokers, ‘als het slecht voor je was, had de regering het wel verboden.’
De lege bierkratten kleuren de gevel nog niet groen en de vuile vaat krijgt op het aanrecht ook geen pootjes. Maar verder hebben mijn jongste nazaat en ik onze woning geleidelijk veranderd in een studentenhuis. Het tempo is laidback, als in een nummer van de betreurde J.J. Cale. De sfeer die van ouwe-jongens-krentenbrood. Leven en laten leven. Alles op z’n tijd. Rustig aan, dan breekt het lijntje niet.
Het klinkt als een datingsite voor lager opgeleiden die er wel pap van lusten: lekker & simpel (punt com). Maar het feit dat ik er door mijn wettige echtgenote naartoe werd geleid, gaf te denken. Lekker & Simpel is een hint, een vingerwijzing, een aansporing, een tovermiddel om een man met legerervaring te veranderen in een keukenprins.
Het eerste slachtoffer van het comakijken ligt achter me op de bank. Na vier afleveringen van The Legacy (seizoen 2) gaat bij mijn wederhelft op deze zaterdagavond het licht uit. ,,Ja, mag het? Ik heb overdag nog gewoon werk”, zegt ze met de venijnigheid die vrouwen zo kenmerkt als ze zich aangevallen voelen.
Het is de droom voor elke pre-vutter en zelfbenoemd ambassadeur van zijn dorp: na de vraag ‘Bent u hier misschien bekend?’ iemand in een informatieve wurggreep nemen waaruit de eerste anderhalf uur geen ontsnappen mogelijk is. Mijn prooi bestaat deze middag – op het leugenbankje bij hotel Savoy aan de Katwijkse Boulevard – uit een echtpaar uit Twello. Nee, niet in de Achterhoek, ergens tussen Apeldoorn en Deventer. Wist ik ook niet.
Na zes weken van baanloosheid moet ik er toch ‘oog’ voor krijgen, verzucht mijn wederhelft. Uit haar toon begrijp ik dat ik het oog ontbeer. Voor wat? Voor het huishouden. Dat ik uit mezelf zie wat er moet worden gedaan en niet voor elk klusje moet worden ‘aangestuurd’ (lees: van mijn vrouw opdracht krijg om iets te doen).
Het bericht op mijn Facebook-pagina dateert van 2 september 2013, om 20.13 uur. ‘Ben jij Dick van der Plas uit Katwijk?’ Een oud-klasgenote probeert mijn identiteit te verifiëren, onwetend van het feit dat er in Katwijk net zoveel Dick van der Plassen rondlopen als vlooien op een eekhoorn.
